skip to Main Content
Het Eiland

Ik begon te lezen in het eiland van de vorige dag van Umberto Eco, maar het wilde niet vlotten. Misschien kwam het omdat ik op het eiland van mijn jeugd was; Texel. Bovendien werd het eindelijk even winter en was ik daar met fijne vrienden.

Eilanden blijven boeien, ze hebben een soort eigen cultuur en natuur en niet te vergeten dat overtochtje doet ook wat. Even uitwaaien op het dek, het vaste land zien verdwijnen en je bestemming zien opdoemen. Niet psychologiseren, dat is gewoon leuk.

De winter op Texel was snerpend koud. Harde oostenwind zorgde ervoor dat de tocht met de gids van staatsbosbeheer wat korter werd. Stilstaan was onherroepelijk kou lijden, maar de winternatuur was prachtig. Als winddicht michelinmannetje kon je prima een uurtje of twee buiten zijn. Ik moest daarna wel weer even op m’n dooie vingers zitten… De haven bij Oudeschild was ronduit spectaculair. Zo vaak gebeurt het niet dat kotters door het ijs binnenkomen.

Nieuwe herinneringen zijn weer toegevoegd aan het eiland van mijn jeugd. Vandaag was het 15 graden, voorjaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
×Close search
Zoeken