skip to Main Content
Bericht Series: Stubaier Höhenweg

Wat bezielt je om twee weken met zo’n vijftien kilo op je nek omhoog en naar beneden te lopen. Een kort antwoord heb ik niet, daarom maar een lang antwoord, vergezeld met drie afbeeldingen.

Drie dingen zijn het ook die wat mij betreft een antwoord vormen: rust, vriendschap, uitdaging. Rust is natuurlijk relatief want fysiek is er weinig sprake van rust, het is dan ook meer mentale rust. Vriendschap is bijzonder, soms even heel kort als je met mensen aan tafel zit in de hut, maar door dik en dun met m’n medewandelaars. Uitdaging is er voldoende op zo’n vakantie en eigenlijk weet je niet eens heel precies wat je uitdaging zal zijn als je er aan begint.

Rust

Vanaf het moment dat de auto blijft staan en de eerste stappen gezet worden, ervaar ik rust. Er rest niets anders dan met een tas op de rug te lopen naar een slaapadres. Dat is betrekkelijk eenvoudig. De wetenschap dat ik dit twee weken ga doen maakt mij rustig. De afstand naar de ‘gewone’ snelle wereld om me heen neemt alleen maar toe. De stilte van het wandelen, voor praten is lang niet altijd gelegenheid, opent de zintuigen om weer beter waar te nemen. Bijzonder is het om zo nu en dan op grote hoogte stil te zitten en de natuur te aanschouwen. Natuurlijk denk ik veel aan het maken van ‘dé kalenderplaat’, de ultieme foto op de ultieme plaats. Toch is dat niet het enige, soms is het ineens alsof God je zijn vingerafdruk laat zien. Dan ben ik dankbaar dat ik daar mag zijn en die herinnering mee mag nemen.

Vriendschap

Met z’n drieën, vorig jaar met z’n vieren, gaan we op pad. Lopend ben je op jezelf aangewezen, maar je weet ook dat je met elkaar zo’n vakantie onderneemt, je bent elkaars gids. Juist door de rust die je opdoet is er ruimte voor het genieten van vriendschap. Met elkaar mooie dingen doen, benoemen en delen wat je ziet en een goed gesprek voeren. Ik ervaar het als een stukje Nederlandse privacy inleveren om vriendschap te ervaren.

Bijzonder is het ook als je een echte ontmoeting hebt met mensen die je niet kent. Zoals op zondagavond, in de hut, wij bidden voor ons eten. Met twee Duitse meiden delen we de tafel, zij bidden ook. Een bijzondere ontmoeting volgt als we kennis maken. We delen wat we hebben gedaan, wat we dagelijks in het leven doen we delen christen te zijn, zomaar even vriendschap.

Uitdaging

Een vakantie in de bergen plannen we met elkaar, alleen al om de dagen af te stemmen. Meer nog zij we bezig het gebied, en de mate van uitdaging te bepalen. Dit jaar was dat de lengte in combinatie met bijna uitsluitend zwarte routes. Toch is het moeilijk vanuit een Nederlandse huiskamer in te schatten wat de echte uitdaging zal zijn.

We hebben flexibel moeten denken toen het weer tegenzat. We hebben steiltes overwonnen, met behulp van de nodige kabels daalden en stegen we soms stap voor stap. We hebben einden zonder mensen te zien gelopen, respect dwongen we af, bij onszelf. We hebben zoveel gezien dat ik er gewoon nog stil van kan zijn…

Before the mountains were brought forth, or ever you had formed the earth and the world, from everlasting to everlasting you are God. (Psalm 90:2)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
×Close search
Zoeken