skip to Main Content
In De Ochtend Op Schrimmennieder
In De Ochtend Op Schrimmennieder
Ingang Van De Franz Senn Hütte
Box 3 Aanduiding In Het Lager
Etappe Van De Stubaier Höhenweg Op Kaart
In De Ochtend Op SchrimmenniederIngang Van De Franz Senn HütteBox 3 Aanduiding In Het LagerEtappe Van De Stubaier Höhenweg Op Kaart
Bericht Series: Stubaier Höhenweg

Na een lange dag verwachten we een redelijk relaxte wandeling. Het bleek verre van een uitloopwandeling te zijn. Ondanks dat de hoogteverschillen ‘te doen zijn’ en de drahtseilen uitblijven, is het weer een stevige wandeldag, de laatste volwaardige dag van de Stubaier Höhenweg.

Na een heerlijke nacht maken we ons klaar voor een nieuwe dag. De eetzaal barst redelijk uit zijn voegen, het is een drukte van belang. We eten snel en zorgen dat we niet langer dan nodig binnen zijn. Heerlijk, om 7.20 uur staan we weer buiten, helaas in dikke nevel, maar het geluid kan hier weer weg en nadat we tien stappen doen is het weer volkomen stil. Zo gaan we onze weg, zonder dat we zien waar we zijn. Boven ons maken kauwen met een soort krijsgeluiden de sfeer wat mysterieus.

Zoals vrijwel iedere dag voert onze route ook nu weer over een ‘joch’, Schrimmennieder. Met dat we de laatste tientallen meters stijgen, verandert de nevel meer in wolkenflarden en zien we nog hoe ver we moeten. Boven op Schrimmennieder maakt de kilte plaats voor warmte van de zon. Veel wind staat er gelukkig niet. Achter ons ligt een dal gevuld met wolken, voor ons een dal vol met stenen. Een eerdere steenlawine heeft ervoor gezorgd dat de wandeling wat langer is geworden, maar zeker niet minder mooi. De eerste wandelaars die van de Franz Senn Hütte vandaan komen, treffen we boven op Schrimmennieder. We wisselen wat wetenswaardigheden uit over de route en beginnen met goede moed aan de afdaling. Nadat we de stenen achter ons hebben gelaten nemen we even tijd voor de lunch en proberen we in te schatten hoe lang het nog zal zijn. Met de wandeling van de vorige dag nog in de benen, hopen we het snel te doen. Uiteindelijk blijkt ook deze hut zich maar laat prijs te geven en komen we om 13.15 uur aan, vermoeid, maar gelukkig hebben we even tijd om uit te rusten.

De Franz Senn Hütte ligt ook in een klimgebied en dat is te merken. De hut is volgeboekt en bij aanmelding is er voor ons een gereserveerde plaats in het ‘lager’. Altijd spannend, zo’n lager. Niet dat een kamer een goede nacht garandeert, maar een lager is toch op zijn minst wat avontuurlijker. We worden met een briefje naar boven gestuurd, derde verdieping, rechts, box drie. Het lager blijkt een erg lange gang te zijn onder de nok van het gebouw. Links en rechts liggen alleen maar smalle matrasjes, zo nu en dan gescheiden door een wandje. Gelukkig liggen we bij de voor- of achtergevel met raam en nooduitgang binnen bereik. Als we onze lakenzakken hebben uitgerold, tassen achtergelaten en door een gratis warme douche verfrist zijn, nestelen wij ons in een hoekje van de gaststube. Tijd voor een traktatie! Terwijl we de kaarten bestuderen en weer intekenen, genieten we van ‘apfelstrudel mit vannillesauce’.
Morgen wacht opnieuw een uitdagende wandeling. De laatste etappe van de Stubaier Höhenweg laten we voor wat het is. In plaats daarvan maken we de oversteek naar het Sellrainer gebergte. Via een joch en een dal hopen we in de middag het Westfalenhaus te bereiken. Voordat het zover is, eerst maar eens zien te slapen in het lager…

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
×Close search
Zoeken
Do NOT follow this link or you will be banned from the site!